سلام مولای من؛سلام سرور بزرگوارم

      این عید را که آغاز  شروعش برای شما ملکوتیان و ما عاشقان برابر با اکمال دین و 

           اتمام نعمت بود از جانب خودم و تمام عاشقانتان صمیمانه تبریک می گویم؛؛؛؛؛؛؛

........هر چند بعد از صباحی به ظاهر مسلمانان فراموششان شد؛

 هر چند با این آغاز صورت مادرتان کبود شد؛ هر چند پهلویشان شکست؛

هر چند  دست بسته می بردند؛

هر چند سر ها به بالای نیزه میرود ؛ تا به عرش ملکوت برسد؛

هر چند به شش ماهه هم رحم نکردند ؛

هر چند بر لبان ناطق؛تازیانه شیطان می خورد؛

هر چند دشمنان لیاقت چشمان ما را از دیدنت حتی برای یک لحظه با خود به دور دستان گناه بردند؛

هر چند که حال که می نویسم سرتاسر بدنم بی قرار  آمدنت است؛

هر چند عشق های ظاهری مارا به فرودست سراسر گناه می کشند؛

هر چند ما گنه کارم؛

                                     ولی حال پشیمانیم ؛ به خدا پشیمانیم......

در آخر نیز سرود محبت وعشق تو را می سرایم:

 عشق یعنی یوسف یعقوب شدن

                                                  عشق یعنی گریه؛تاکه کور شدن

 عشق یعنی دود و آتش از کوچه ها

                                                  عشق یعنی؛ شهادت تا خدا

عشق یعنی ؛خنجری زیر گلو

                                                عشق یعنی ؛ دیدن مرگ عمو

                            در هر حال عید بر شما مبارک باشد ؛ مولای مهربان من